ADI GÜZEL, KENDİ GÜZEL MUHAMMED

ADI GÜZEL, KENDİ GÜZEL MUHAMMED
Mevlid-i Nebi İLE İLGİLİ ŞİİRLER

ADI GÜZEL, KENDİ GÜZEL MUHAMMED

Canım kurban olsun senin yoluna,

Adı güzel, kendi güzel Muhammed,
Şefâat eyle bu kemter kuluna,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed

Mü'min olanların çoktur cefâsı,

Ahirette olur zevk-u sefâsı,
On sekiz bin âlemin Mustafâ'sı,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed

Yedi kat gökleri seyrân eyleyen,

Kûrsûnün üstünde cevlân eyleyen.
Mi'râcda ümmetin Haktan dileyen,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed

Ol çâriyâr anın gökler yâridir,

Anı seven günahlardan beridir,
On sekiz bin âlemin serveridir,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed

Aşık Yunus neyler iki cihânı sensiz,

Sen Hak Peygambersin şeksiz,
gümânsız Sana uymayanlar gider imânsız,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed.

(YUNUS EMRE)

''KIRIK MIZRAB YA MUHAMMED''

Şimdi seni ananlar,

Anıyor ağlar gibi,
Ey Yetimler Yetimi,
Ey Garipler Garibi,
Düşkünlerin kanadı ydın,
Yoksulların sahibi...
Nerde kaldın Ey Resul,
Nerde kaldın Ey Nebi.
Günler ne günlerdi Ya Muhammed
Çağlar ne çağlardı?
Daha dünyaya gelmeden,
Müminlerin vardı.

Ve bir gün ki gaflet,

Ö, çöller kadardı,
Halime'nin kucağında,
Abdullah'ın yetimi,
Amine'nin emaneti ağlardı!
Hatice'nin goncası
Aişe'nin gülüydü,
Ümmetinin göz bebeği,
Göklerin Rasulüydün

Elçi geldin,elçiler gönderdin,

Ruhunu Allah'a
Elini ümmetine verdin
Beçiğin, yurdun yuvan...
Mekke'de bunalırsan
Medine'ye göçerdin

Vicdanlar sakat çıkmadan,

Ya Muhammed yarına
İyiliklerle gel, güzelliklerle gel,
Adem oğullarına!
Gel Ey Muhammed bahardır.
Dudaklar ardına saklı, aminlerimiz vardır,
Hac'dan döner gibi gel, Miraçtan iner gibi gel,
Bekliyoruz yıllardır.

(ARİF NİHAT ASYA)

''BİR GECE''

Ondört asır evvel, yine bir böyle geceydi,

Kumdan, ayın ondördü; bir öksüz çıkıverdi!
Lakin, o ne hüsrandı ki hissetmedi gözler;
Kaç bin senedir, halbuki, bekleşmedelerdi!

Nerden görecekler? Göremezlerdi tabii,

Bir kerre, zuhur ettiği çöl en sapa yerdi;
Bir kerre de, ma'mure-i dünya, o zamanlar,
Buhranlar içindeydi, bugünden de beterdi.

Sırtlanları geçmişti beşer yırtıcılıkta;

Dişsiz mi bir insan, onu kardeşleri yerdi!
Fevza bütün afakını sarmıştı zeminin,
Salgındı, bugün Şark'ı yıkan, tefrika derdi

Derken, büyümüş, kırkına gelmişti ki öksüz,

Başlarda gezen kanlı ayaklar suya erdi!
Bir nefhada insanlığı kurtardı o masum,
Bır hamlede kayserleri, kisraları serdi!

Aczin ki, ezilmekti bütün hakkı, dirildi;

Zulmün ki, zeval aklına gelmezdi, geberdi!
Alemlere, rahmetti, evet şer'-i mübini,
Şehbalini adl isteyenin yurduna gerdi.

Dünya neye sahipse, onun vergisidir hep;

Medyun ona cemiyeti, medyun ona ferdi.
Medyundur o masuma bütün bir beşeriyet...
Ya Rab, bizi mahşerde bu ikrar ile haşret.

(MEHMET AKİF ERSOY)

Güncelleme Tarihi: 17 Ekim 2021, 11:52
YORUM EKLE
SIRADAKİ HABER