4857 Sayılı Kanun’un 25/II maddesinde yer alan “ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller” gerekçesiyle işine son verilen kadın çalışan, hakkını aramak için İş Mahkemesi’ne başvurdu.
Davacı işçi, iş sözleşmesinin haksız ve gerçeğe aykırı biçimde feshedildiğini, kendisine yöneltilen iddiaların gerçeği yansıtmadığını ve iftira niteliğinde olduğunu savundu. İhbar tazminatının da ödenmediğini belirten çalışan, fesih kodunun düzeltilmesiyle ihbar tazminatının davalı şirketten alınmasını istedi.
KAMERA KAYITLARI DELİL GÖSTERİLDİ
Davalı şirketin avukatı ise çalışanın mesai sırasında dava dışı Ü.G. ile uygunsuz davranışlarda bulunduğunu ve durumun güvenlik kameraları tarafından kaydedildiğini belirtti. Görüntüler sonrasında davacı ile diğer personel hakkında disiplin soruşturması açıldığını aktardı.
Avukat, çalışanın yazılı savunma vermekten kaçındığını, ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin haklı sebeple, derhal, tazminatsız ve bildirimsiz şekilde feshedildiğini savundu.
Şirket avukatı ayrıca söz konusu davranışların, şirketin hizmet sunduğu projedeki müşterisi karşısındaki imajını ve ticari itibarını olumsuz etkilediğini ileri sürerek davanın reddedilmesini talep etti.
İş Mahkemesi davayı kabul etti. Şirket bu karara karşı istinaf başvurusunda bulundu. Bölge Adliye Mahkemesi ise mesai arkadaşlarının odaya öpüşmek için değil, konuşmak amacıyla girdikleri değerlendirmesiyle itirazı reddetti.
YARGITAY KARARI BOZDU
Yıllarca devam eden uyuşmazlıkta son değerlendirmeyi Yargıtay 9. Hukuk Dairesi yaptı. İş Mahkemesince hazırlatılan bilirkişi raporunda, davacı ile üç kişinin bayram arifesinde mesaiye kaldığı belirtildi. Raporda, çalışanların desk alanında bulunduğu sırada davacının Ü.G.’ye sarıldığı ve öptüğü, ardından birlikte koridorda ilerleyerek oda kapılarını kontrol ettikleri aktarıldı.
Raporda ayrıca davacı ile Ü.G.’nin desk alanının yanındaki odaya saat 15.45’te girdikleri, saat 16.01’de birlikte çıkarak H.M. ve N.G.’nin bulunduğu bölüme gittikleri tespitine yer verildi.
Yargıtay, davacının mesai saatindeki bu davranışlarının, iş yerinin hastane olması da dikkate alındığında, 4857 Sayılı Kanun’un 25/II-(e) maddesi kapsamında doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan davranış niteliğinde olduğuna işaret etti.
Kararda, işçinin çalışma saatleri içinde sergilediği davranışların işveren açısından güven ilişkisini zedelediği ve iş yerinin niteliği nedeniyle ayrıca değerlendirilmesi gerektiği vurgulandı. Bu değerlendirme, fesih gerekçesinin hukuka uygun bulunduğunu ortaya koydu. Karar, taraflar açısından uyuşmazlığı böylece sona erdirdi.
Daire, fesih kodunun 4857 Sayılı Kanun’un 25/II-(e) hükmüne uygun olduğunu ve işverenin sözleşmeyi haklı nedenle sona erdirdiğini belirtti. Bu nedenle fesih kodunun düzeltilmesi ile ihbar tazminatı talebinin reddedilmesi gerekirken davanın kabul edilmesini yasaya aykırı bulan Yargıtay, mahkeme kararını oy birliğiyle bozdu.
