MANTAR TABANCASI SERBEST(!)

Tank yok,

Top yok,

Füze yok,

Karabina yok.

Silah var,

Mermi yok.

Çakı yok,

Tabanca yok,

Bıçak yok.

Hatta

Kılıç kalkan ekibi bile yok.

Ama,

Mantar tabancası,

Çatapat,

Havai fişek,

Maytap,

Serbest.

Kutladığımız ne?

ZAFER Bayramı.

Mehmetçiğin gücünü gösterdiği,

Kahramanlığını yedi düvele dikte ettiği, zafer bayramı.

30 Ağustos nasıl kazanıldı.

İman ile

Vatan millet tutkusu ile.

Ve TÜRK'ÜN, Mehmetçiğin gücü ile.

Ulu önder ATATÜRK'ÜN askeri dehası ile.

Peki, zafer bayramını anlamlandırmanın,

Temel öğesi ne olabilir?

Dosta düşmana gücünü,

Askerinin iyi teçhizatını, eğitimini,

Silah gücünün vardığı noktayı sergilemekle.

Ama bu olmadı.

Olamadı.

Çünkü Yeni Türkiye"de herkes gölgesinden korkar oldu.

Karanlıkta ıslık çalar oldu.

Ordusu karışmış, zayıflatılmış,

Polisi birbirine güven duymaz, cematçi sarmalına girmiş.

İstihbaratı darbe ahlaksızları tarafından parsellenmiş,

Özetle karanlığın arkasına saklanan,

Sütre gerisinde duran bazı alçaklar hala pusuda.

Vurmak için fırsat bekliyorlar.

Siyasi suikastlardan bahsediyorlar.

Dış ülkelerin piyonu olan birilerinin hala tespit edilmemiş hücre evlerinde,

Pusuda beklediklerinden bahsediliyor.

Hal böyle iken,

Zafer Bayramının "ZAFER BAYRAMI" gibi kutlanamamasını anlamak gerek.

Enver Sedat gibi bir liderin,

Bu tür bir milli resmi geçit sırasında katledildiğini düşünürsek,

Alınan tedbirleri anlamakta da zorlanmayız.

ADAM, devletin tepesinde.

Sağına, soluna,

En yakınına darbenin uç elamanları sızmışsa.

Bence, bir numarayı Tanrı korumuş.

 Bu adamlardan biri silahı çekebilir,

Alçakça bir suikastın baş aktörü olabilirdi.

Özetle zafer bayramını güç gösterisi haline getirmek ancak,

Halkı, askeri, polisi, güvenlik güçleri bir bütün olduğunda mümkündür.

Ama böyle bir ortamda ancak bu kadarı olabilirdi.

Daha fazlasını istemek bence pek akıl karı değil.

Neyse başka bir bahara diyelim.