TÜRKİYE BÜYÜYOR: EMEKLİ, MEMUR İŞÇİ KÜÇÜLÜYOR
Son büyüme raporunda,
Yüzde 11'lik rakamı yakalayan(!),
Ancak bu elde edilen zenginliği,
Bir türlü tüm insanına eşit dağıtamayan,
Orta tabakası yok olan,
Çok zengin,
Ve de çok fakir iki kesimden oluşan bir ülke haline gelen bir Türkiye.
Büyüyen ekonomimizle birlikte,
Vatandaşımızın da satın alma gücünün artıp artmadığını görmek için,
Türkiye'mizin, marketlerini geziyorum.
Bakırköy'de büyük bir marketteyim.
Sebze,
Meyve,
Ve de et reyonunda fiyatların durumuna bakıyorum.
Çünkü dar gelirlinin,
Asgari ücretlinin,
Emeklinin,
En çok uğradığı,
Ve de şikâyet ettiği reyonlar burası.
Havalar sıcak,
Henüz kar yağmadı,
Don olmadı,
Mersin ve Antalya'da seralar rüzgârdan uçmadı(!),
Bahaneleri ortaya çıkmadan,
Belki fiyatlar ne haldedir!
Diye girdim markete.
Şöyle UCUZ etiketler bekliyordum.
Ne gezer…
Üstüne üstlük,
Bazıları daha da fiyatlanmışlar.
X
Sebze reyonunda,
75-80 yaşlarında bir ninemiz gözüme takıldı.
Başörtülü,
Beli hafif öne doğru bükük,
Bir elinde bastonu,
Diğer elinde de pazar sepeti.
Ninemiz bastonu ile elinin birleştiği yere paralarını sıkıştırmış,
Onluk yirmilik ve de beşlik 50-60 lira kadar para.
Çileli garip gurebamız, oflaya puflaya,
Sebze fiyatlarını tek tek inceledi.
Belli ki dizlerinde ki derman,
Yılların yorduğu naif bedenini taşıyacak kadar güçlü değildi.
Elindeki cüzi paraya göre alacak bir şey bulamadı sanırım,
Meyve reyonuna geçti.
Orası da bütçesine göre değildi.
En ucuz meyve 4 liradan başlıyordu.
En ucuz sebze de pırasaydı.
Ninemiz bir söylendi.
Bir iki La Havle çekti.
İstikametini et reyonuna doğru çevirdi.
47 liraya dana eti,
79 liraya kuzu pirzola,
58 liraya kuzu külbastıyı,
47 liraya organik tavuğu görünce, yüzü ekşidi,
Bir elindeki paraya,
Birde et fiyatlarına baktı,
Ve reyondaki kasaba sordu;
"Evladım en ucuz etiniz hangisi?".
Kasap belli ki böyle bir soru beklemiyordu.
Ama hazır cevaptı;
"Ucuz etimiz yok.
Reyonda etiketler zaten üzerinde yazılı.
Ucuz, eti sıyrılmış kemiğimiz var
Ve de eti alınmış tavuk göğüs ıskartamız" var dedi.
Kemikler de ambalajlanmış halde,
Reyondaydı.
Ninemiz reyondaki kemikleri iyi bir inceledi.
Ve üzerinde kısmen biraz et kırıntısı kalmış olanı göstererek;
"Bana iki kilo bu kemikten verir misiniz?" deyip, kasaptan rica etti.
Belli ki yüzde 20'lerde seyreden enflasyon,
Devletin kendine, emekliye verdiği yüzde 5'lik zammı 5 katıyla uçurup götürmüştü.
İşte bu aşamada sevgili dostlar,
Ben ninemizin yanını sokulup sordum;
"Kemik almaya karar verdiniz galiba,
Biraz da canınız sıkkın, neden?"
Ninemizin cevabı,
Bir dokun bin ah işit türündeydi;
"Evladım ben emekli kocası ölmüş bir ev kadınıyım..
Hükümetimizin verdiği o BÖYYÜK(!)zammı harcamaya çalışıyorum.
Liseye giden bir torunum var onunla yaşıyorum.
Bu gün haftalık alışverişimi yapacaktım.
Cebimde de 65 lira param vardı.
Reyonları dolaştım, bütçeme göre bir şey bulamadım.
Her şey ateş pahası.
Et alamadım, sebze alamadım, meyve alamadım.
En son ucuz olduğu için kemik almayla karar verdim.
Hiç olmasa kaynatır içindeki ilikle,
Ve de kalmış olan iki üç kırıntı etle bir çorba yaparım,
Torunumda yer diye düşündüm".
Evet, dostlar halimiz budur.
Yönetenlerimiz,
Afrika'ya, Suriyelilere milyarlar saçarken,
Bizim dar gelirli vatandaşlarımız artık,
Eti gramla, aydan aya,
Sucuğu yine gramla yıldan yıla alıyorlar.
Pastırma, kavurma bunlar artık menülerinde yok.
Ancak rüyalarında bol bol görüyorlar.
Bereket, rüyada görülen et ürünlerinden YÜCE YARADAN para almıyor.
