ARAPTAN ÇOK ARAPÇI OLMAYALIM YANLIZLAŞIYORUZ
Kudüs meselesinde,
Bizden başka bağıran çağıran kalmadı gibi.
Arap'tan çok Arapçı,
Kraldan çok kralcı olmanın âlemi yok.
Unutulmaması gereken,
Filistinlilerin ARAP olduğu.
Ve yüzyılların meselesi olan,
Bu davanın savunuculuğunda,
Araplarında direk tavır alması gerekiyor.
Ama bakıyorsunuz,
Türkiye BM'ye gidiyor.
İsrail'i kınıyor,
ABD'yi kınıyor.
Bu iki ülkeyi düşman ilan ediyor.
Ülke içinde mitingler yapılıyor.
ABD, İsrail kınanıyor.
Peki, ARAPLAR ne yapıyor?
Arap Dünyasının liderliğine soyunan,
Mısır da,
Suudi Arabistan'da,
Lübnan'da,
Irak'ta Ürdün'de,
Kuveyt'te ABD, İsrail karşıtı bir miting,
Gösteri, kınama NOTA türünden bir şey oluyor mu?
Olmuyor.
Niçin?
İşte buna verilecek cevap işin mihenk noktasını oluşturuyor.
Tamam, KUDÜS davasını savunalım.
Ama İHVAN ve de gemi olayında olduğu gibi,
Sonunda el sıkışıp barışacaksak,
Bu kadar bağırıp çağırmamızın anlamı yok.
Bu kadar da öne çıkmanın,
ABD gibi bir devle zaten limoni olan ilişkilerimizi,
İçinden çıkılmaz hale getirmenin anlamı yok.
Eğer bağırıp çağıracaksak,
Kendi DEVLET menfaatlerimiz konusunda da biraz da bağırıp çağıralım.
Lozan'ı arada bir güncelleyeceğimize,
Yirminin üzerinde TÜRK TOPRAĞI,
Ege Adasının Yunanistan'a,
Nasıl verildiğinin özeleştirisini yapalım.
Süleyman Şah Türbesinin yerini niçin değiştirdiğimizin,
Özeleştirisini yapalım!
Kudüs'e verdiğimiz bu büyük desteğin,
Aynısı ADALAR konusunda da verseydik,
YUNAN Palikaryası o adalara giremezdi.
Görünen o ki politikalarımızda yanlışlıklar,
Ve tornistanlar bizi çıkmaza götürüyor.
Bu sayede de EKONOMİMİZ maalesef kötüye gitmeye başladı,
ABD örtülü olarak ekonomik AMBARGO uyguluyor.
Hem askeri olarak,
Hem de maddi sıcak para olarak.
AB başta Almanya, Hollanda, Avusturya olmak üzere örtülü ambargo uyguluyor.
Cari açığımız 60 milyarın üzerinde.
Ülke ekonomimiz bildiğiniz üzere,
Sıcak para ile dönüyor,
Türkiye'nin kısa vadeli borçlarının 500 milyar Dolar olduğundan bahsediliyor.
Bunun sonucunda,
Ülkemiz Çin'den 600 milyon Dolar kredi alacak,
Duruma geldi.
Bağırıp çağırırken,
Ey AB, Ey ABD derken,
Etimize budumuza,
Ve de kötüye giden ekonomimize arada bir göz atmamızda yarar var.
Belki bu söylemler,
Bu bağırıp çağırmalar,
Birilerinin düşmeye yüz tutan oylarına biraz artı yönde ivme kazandırır ama!
İşte âmâsı var.
Kaybeden ülke olur.
Bakın Ortadoğu'da bir cephe oluştu.
PYD, BAE, Suudiler, İsrail, ABD, Kuveyt, Mısır.
ABD önderliğinde bir ARAP cephesi.
Türkiye'nin yanında ise Azerbaycan'dan başka güveneceği bir ülke yok gibi.
BAE gibi 2 milyonluk bir emirlik bile bize posta koyar hale geldi.
Yanlış politikalarımız sayesinde,
Yalnızlaşıyoruz.
Bağırıp çağırırken,
Ekonomik, siyasi ve de askeri olarak stratejilerimize de dikkat etmemizde yarar var.
RUS bizim tarihsel düşmanımızdır.
Tarihte TÜRKLER en çok RUSLARLA savaşmıştır.
Kendilerine nereye kadar güvenebiliriz?
İran' ise kendi derdinde,
Hamas, Hizbullah daha düne kadar,
Bayır Bucak Türkmenlerine karşı savaşıyordu,
Unutmayalım!
Özetle dostlar iç politikada pirim yapmak için,
Çok bağırıp çağırırsak,
Bir gün gelir sesimiz biryerlerde duyulmaz önemsenmez olur.
Aynı şimdi olduğu gibi.
Ha bu arada,
Gerçek anlamda icraat mı?
Yapmak istiyoruz;
Gücümüz yetiyorsa, Kürecik'i İncirlik'i ve daha nicelerini kapatıverelim.
Yapabiliyor muyuz?!!!
Yapamıyorsak bari çok konuşmayalım,
