OSMANLI 500 MİLYAR DOLAR ÖDEDİ

Büyüklerimiz,

"Borç yiğidin kamçısıdır" der.

Buna göre Türkiye yiğitlerin yiğidi…

Zira dünyada Türkiye gibi borcuna sadık bir ülke yok.

Türkler için borç "NAMUS" olduğundan,

Osmanlı'dan, yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti'ne kalan borç,

bugünün parası ile yaklaşık 500 milyar dolardı.

Yani bugünkü dış borcumuz kadardı.

Yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti hem kalkınma hamlesi yaptı,

hem de borçlarını kuruşuna kadar ödeyerek tasfiye etti.

Borç batağına düşen Osmanlı batılı ülkelere;

"Düyun-u Umumiye İdaresini" kurdurarak mali yönetimini başkalarına teslim etti.

Sakın ola bazı münafıklar Maliye Bakanı Berat Albayrak'ın

'16 bakanlığın kontrolü Amerikalı McKinsey şirketine verilecek' açıklamasını sulandırmasın.

Lozan Antlaşması Türkiye Cumhuriyeti'ne serbest dış ticaret politikası yürütme zorunluluğu getirdiği gibi, ithalatı kısıtlayıcı önlemler alınmamasını öngörüyordu.

Böyle olduğu için de Türkiye ekonomisi ciddi cari açık vermeye başladı.

Ne zaman ki 1929 ekonomi krizi batılı ülkelerde büyük yıkım getirdi;

Türkiye Lozan Antlaşması'nın serbest ticaret hükmünü askıya aldı.

İthalatı kısıtlayarak, devletçi ekonomi politikasına döndü.

Elbette bu önlemler ülkede ciddi rahatsızlıklara neden oldu.

Ancak bu acı reçete sonrasında

dış ticareti toparladığı gibi cari açığı denetim altına aldı.

Ve de Osmanlı mirası borçlar 1954 yılında bitirildi.

Özetle; Türkiye Cumhuriyeti bugünün parası ile yaklaşık 500 milyar dolarlık borcu öderken,

dış yardım almadı.

Sadece doğru ekonomi politikası izleyerek başarıya ulaştı.

Bugün ise yanlış ekonomi politikaları izleyerek dış borcumuzu

Osmanlı döneminden kalan borç miktarına yükselttik.

Dün ile bugünü kıyaslayacak olursak, durum pek iç açıcı değil.

Öncelikle büyüklerimizin "Cepte yok bulgur aşı, geziyor bölükbaşı" sözüne uygun davranıyoruz.

Üretime değil, ithalata dayalı ekonomi ile büyümeye çalışıyoruz.

Cari açığı frenlemek için önlem almadığımız gibi, artması için çaba harcıyoruz.

Çünkü Ankara cari açık vermeden, daha doğrusu dış borç almadan, ekonominin gelişeceğine inanmıyor.

İlginç olan bu yanlış düşüncenin sadece AKP için değil,

MHP, CHP ve IYI Parti için de geçerli olması.

Ekonominin bugünkü olumsuz görüntüsü "Al papazı, ver papazı" çekişmesinden kaynaklanmıyor.

2012 yılından beri Türk ekonomisi, derecelendirme şirketleri tarafından en kırılgan beş ülke sıralamasında gösteriliyordu.

Bu sıralamada diğer 4 ülke değişse de Türkiye'nin yeri değişmedi.

Ekonomi yöneticileri bu gerçeği bilmelerine rağmen, papaz çekişmesiyle ateşe benzin döktüler.

Dolar 4 lira civarında seyrederken Merkez Bankası faiz artırımına gitseydi

dolar 7 lira seviyelerine yükselmeyecekti.

Dünya, nefesini tutmuş Türkiye'nin yiğitliğinin ne kadar süreceğini izliyor.

Dileriz nefesimiz tıkanmaz.