Andımız ne diyordu?
YAYINLAMA:
| GÜNCELLEME:
TÜRK kimliği saldırı altında.
Ümmetçiliğe prim var.
Kalem elinde.
Ressam tabloyu istediği gibi
karalıyor.
Ülke, Sevr tehdidi altında.
Doğu’da PKK, düşmanların atına
oynuyor.
Ortadoğu’da sınırlar şekilleniyor.
Güneyde aşırı dincilerin, düşman
ABD’nin baskısı sürüyor.
Ressam, kâğıda elindeki
senaryodakileri çiziyor.
Ufukta güzel bir gelecek
görünmüyor.
Yanlış ile doğru birbirine karıştı.
Ucuz bir anlayış, etnik ayrımcılık.
Maalesef, bölgemizde
Vahabi, İran, biraz da bizden,
Sünni- Alevi kavgasına ortam
hazırlanıyor.
Çelişkiler yumağına dönüştü.
Adalet, tartışılmaya başlandı.
Işık, tünelin ucundan uzaklaşıyor.
Geçim boğazımızı sıkıyor.
Şaşkına döndü 81 milyon.
Andımız yasaklanmıştı okullardan.
Islak gözleri ulusun.
Mutluluk haram oldu: “Ne mutlu
Türküm diyene”
İlkem; küçüklerimi korumak,
büyüklerimi saymak,
Yurdumu, milletimi özümden çok
sevmektir.
Ülküm; yükselmek, ileri gitmektir.
Emekleri boşa gitmedi.
Yıllarca bekledikleri fırsatı
yakaladılar.
Büyük özlemleri vardı.
Ümitleri yeşerdi,
TSK çökertilince yılmadılar.
Üzerlerine düşen görevi sorgusuz
yerine getirdiler.
‘Kafatasçı’ dediler milliyetçilere.
Acımayıp sattılar ülkenin
zenginliklerini.
Tattıkları gücün esiri oldular.
Adaletin terazisini, servetleri için
kullandılar.
Kutsal topraklarımızı şeriatçılara
peşkeş çektiler.
Adına FETÖ’CÜ başka bir şey
dediler.
Açtığın yolda, gösterdiğin hedefe
durmadan yürüyeceğime ant
içerim. Varlığım Türk varlığına
armağan olsun.
Ne zaman sahneye kondu Sevr senaryosu?
Eski düşman, Rusya’nın dağılması
ile birlikte mutlu oldu Batı bu
bölünmeden.
Ulusumuzun Batı için Rusya
önünde kurduğu yeşil savunma hattı
işlevsiz kaldı.
Bir anda rahatlayan Batı’nın
oyuncağı olduk.
Tiranlar, hemen yeni senaryoyu
uygulamaya koydu.
Lazım olan tek şey, onları
dinleyecek yöneticilerdi.
Milliyetçilerin, tasfiyesi gerekti.
Türklük, yok edilmeliydi.
Ülkü, ideal gibi kavramlar
unutturulmalıydı.
Replikleri hazırdı, bölücülerin.
Kenetlendi işbirlikçiler onlara
hizmet için.
Üzerine düşeni yaptı, aydın geçinen
satılık kalemler.
Memnun oldu, perde arkasında
kuklaların iplerini tutanlar.
Din, siyasete alet edildi.
Sermayeye taşeronluk yaptı.
Entrikalar, günlük siyasetin mezesi
oldu. ‘Neden, niçin, nasıl’ soruları
gereksiz kaldı.
Bu ortamda andımız defterden
silindi. Ama Anayasa mahkemesi bu
arsız durduruluşa,
“DUR” dedi. Ülke nefes aldı.
Sonra birileri gerçeği gördü.
Geç de olsa yanlıştan dönüldü.
Atatürk’ün en güzel söylemi
ANDIMIZ, okullardaki yerini alacak.
Özetle dostlar andımız yine
okullarımızın bahçesini inletecek.
‘Ne Mutlu Türküm Diyene’
kutsal cümlesi,
yine gençlerimizce hançerleri
yırtılırcasına haykırılacak.
“Ne mutlu Türküm Diyene”.
Yorumlar
*
Bu içerik ile ilgili yorum yok, ilk yorumu siz yazın, tartışalım *
