ÇİFTÇİ AĞLIYOR

Cahit Üstün…

Kim Cahit Üstün?

Silivri Çanta köyünde

çiftçilik yapan bir aileden gelen,

çocukluğundan beri bu baba mesleğini icra eden,

Çanta köyünün tarımla uğraşan bir sakini.

Cahit benim aynı zamanda çocukluk arkadaşım.

Köyde ayaküstü hoş beş ettik.

TOHUM, İLAÇ, MAZOT, GÜBRE ÇOK PAHALI

Cahit'in durumu,

bir dokun, bin "AH" işit türünde.

Dertli mi?

Dertli.

Derdi çiftçilik.

Artık gelir getirmeyen,

meslekler arasına giren çiftçilik...

Cahit, çiftçilik mesleğinin artık bir cazibesinin kalmadığını,

yatırımcıların tarla alırken

ekmek biçmek amacı için almadığını,

etrafını çevirip atıl bir hale getirdiğini söylüyor.

Bu da çiftçiliğe ayrı bir darbe vuruyor tabii.

Cahit'e kazancını soruyorum.

Cevabı ağlamaklı:

"150 dönüm tarlam var.

Ekip biçiyorum.

Eskiden kıt kanaat geçiniyorduk.

Kursağımıza bir kaç LOKMA girecek kadar kazanıyorduk.

Ama son iki üç yılda inanın o da bitti.

Tarlamız çok para ediyor.

Ancak baba yadigârı satmaya gönlüm elvermiyor.

BEDAVA ÇALIŞIYORUZ

"Yemin ediyorum.

Tarladan ürünümü kaldırdım.

Buğdayımı,

ayçiçeğimi

götürüp Yağlı Tohumlar Kooperatifi

ile buğday ofisine teslim ettim.

Yani sattım.

İnanın bir kuruş kazancım varsa,

Allah Kuran çarpsın. Zarardayım.

Artık ekip biçmemin bir anlamı yok.

Bırakalım keleme kalsın.

Sanırım artık baba mesleği çiftçiliği terk etme zamanı geldi.

Köydeki çiftçilerin çoğu aynı düşüncede.

Tarım bitti. Bu fahiş ilaç paraları,

tohumluklar, gübre fiyatları, mazot fiyatları bizi bitirdi.

Köylünün çoğu arazisini satıp

parasını bankaya yatırıp öyle geçiniyor.

Eskiden çiftçiydik, şimdi rantiyeci olduk.

Yani çiftçilik bitti, rantiyecilik başladı".

Cahit böyle diyor, güzel de diyor.

ÇİFTÇİLİK BİTTİ

Çiftçinin şu andaki halini net olarak özetliyor.

Çok da haklı.

Düşünün Silivri'de bir Yağlı Tohumlar Birliği var.

Eskiden üyesi 500'ün üzerindeydi.

Şimdi ki üye sayısı sadece "48".

Geriye gidişin, köylünün çiftçilikten feragat edişinin net bir göstergesi, ölçüsü.

Türkiye Cumhuriyeti 2000'li yıllarda,

tarım ürünleri olarak

kendi kendine yeten bir ülkeydi.

Ülkemizde kişi başına düşen arazi miktarı 49 dönüm.

Tarıma gereken önem verilmeyince şimdilerde 20 milyar

dolarlık tarım ürünü ithal ediyoruz.

Petrolden, doğalgazdan sonra

cari açığımızı, ithalat-ihracat gediğimizi en çok artıran artık tarım ürünleri.

20 milyar doları çıkarın, cari açık yarı yarıya düşer.

Cahit'in anlatımı ile çiftinin çifti de bitti, çubuğu da.

Yakında aç kalmazsak iyidir. Durum bu.

Yönetenlerimize duyurulur.